Robijnsbosnieuws nr. 32, met uilskuikens en 7 Juni 11.00 – 15.00 open dag

Beste allemaal,

Wat een voorjaar is dit! De bomen staan in bloei, de radijsjes komen uit de grond en het Robijnsbos bruist van leven. In deze nieuwsbrief blikken we terug op een geweldige open dag met 150 bezoekers, vertellen we over Arie Pieter die als eerste onze speurtocht op wielen afrondde, en delen we een bijzonder verhaal over een kunstwerk dat na tientallen jaren zijn weg terugvond naar het Robijnsbos. En tussendoor ook nog kerkuilen, een gedichtje en meer. Veel leesplezier!

Open dag 150 bezoekers en een roze bloesemlaan

Wat een dag was dat! Op zondag 12 april verwelkomden we maar liefst 150 bezoekers in het Robijnsbos. Het weer werkte mee, de bloesem was prachtig en de sfeer was gezellig en een beetje chaotisch.

De absolute blikvanger van de dag was de Malus Rudolph laan. Deze sierappel stond werkelijk prachtig in bloei, met dieproze bloemen die je van ver zag hangen. Veel bezoekers gingen mee met de rondleidingen van de vrijwilligers, kinderen deden enthousiast mee aan de speurtocht en was er koffie, thee en taart. De walnoten, jam en sap uit het bos gingen ook snel de deur uit.

We kijken terug op een leuke dag. Dank aan iedereen die langskwam, en natuurlijk aan onze vrijwilligers die er weer een prachtige dag van hebben gemaakt en natuurlijk konden laten zien wat een werk wij verzetten op de wekelijkse vrijwilligers maandagen. Tot de volgende open dag op zondag 7 juni!

Arie Pieter rondt als eerste de speurtocht af op wielen

Arie Pieter van der Linden deed als allereerste de Robijnsbos-speurtocht in een rolstoel en rondde hem met glans af. Van het eerste bordje tot aan het laatste, hij deed ze allemaal. En daarmee plukte hij een lekker potje thee voor zijn vader en moeder die ook meeliepen.

Onze vrijwilligers Henk en Marijke begeleidden het bezoek en waren net zo trots als Arie Pieter zelf. Voor ons is dit een mooie bevestiging dat we op de goede weg zijn. We willen dat iedereen hier kan komen genieten, leren en rondkijken, op welke manier dan ook. Arie Pieter heeft bewezen dat dit ook op wielen, wilskracht en een paar sterke armen kan.

Welkom terug wanneer je wilt, Arie Pieter!

Gedichtje voor Johan (onze radijsjes-hater)

In het Robijnsbos groeit van alles in de grond,
Ook radijsjes rood, rond en supergezond.
We plukten ze gauw,
en ook al waren ze rauw,
we stopten ze meteen in onze mond.

Kerkuilen in de stal

We wisten al een tijdje dat er een nest in onze uilenkast zat. We hadden er een camera in, maar het draadje was losgetrokken dus we konden niet zien hoe het met de uilskuikens ging. Henk van Diest van de uilenwerkgroep Altenatuur kwam langs om een kijkje te nemen, samen met Jaap Keller, de oorspronkelijke eigenaar van het weiland waar het Robijnsbos nu is en vader van Ianus. En ja hoor: er bleken drie flinke kerkuilkuikens in te zitten.

Het ging niet helemaal soepel. Bij het controleren van de kast bleken de kuikens veel groter dan we dachten en vlogen ze eruit, de stal in, diep tussen alle stapels hout. Gelukkig zijn Ianus, Henk en Jaap niet voor één gat te vangen. Na wat zoeken en manoeuvreren waren alle drie de kuikens weer veilig gevangen en teruggezet in hun nest.

We zijn erg blij dat de kerkuilen het Robijnsbos hebben gevonden. Ze zijn van harte welkom.

Het kunstwerk van Leendert Janzee

En dan was er nog iets bijzonders dit voorjaar. Voor de mensen die het al in de krant gelezen hebben, lees alleen de laatste alinea’s, want dat is wat er na het persbericht gebeurde.

Het begon met een e-mail van een onbekende. “Ik ben Denise Janzee en wij zaten samen in de klas op de filmacademie, heel lang geleden. Nu hoorde ik via via dat jouw vader Jaap Keller is, en dat hij een beeld van mijn vader in zijn tuin heeft staan. Klopt dat?” Zo simpel kan het gaan. Na tientallen jaren vond een kunstwerk van de inmiddels overleden kunstenaar Leendert Janzee zijn weg terug naar diens dochter, en naar een plek die het waardig is: het Robijnsbos in Sleeuwijk.

Het verhaal van het kunstwerk begint op een schoolplein in Ommoord in 1969. Tot het jaar 2007 stond het werk daar als object voor kinderen om op te klimmen, gecombineerd met een klimmuur van dezelfde kunstenaar. Alles in primaire kleuren die Janzee had gekozen: geel, rood en blauw. Kennelijk was dat de school wat te opvallend. Het beeld werd in andere kleuren geverfd en verdween uiteindelijk van het schoolplein. Omdat het werk te groot was om op te slaan, belandde het in de tuin van Jaap en Erica Keller in Sleeuwijk, de ouders van Ianus. Daar lag het bijna vijftien jaar in het gras.

Tot Ianus in 2020 besloot er iets aan te doen. Voor de verjaardag van zijn vader werd het kunstwerk in ere hersteld, inclusief de originele kleuren. Na veel speuren op oude foto’s werden de juiste tinten gevonden, en kleindochter Kris schilderde het beeld opnieuw. Sindsdien staat het weer fier en kleurrijk in de tuin.

De familie had graag contact gezocht met de nabestaanden van Leendert Janzee, maar wist niet hoe hen te bereiken. Totdat Denise Janzee in februari dit jaar via een oud-studiegenoot het spoor volgde en Grietje Keller wist te bereiken. De verrassing was groot aan beide kanten. Op de open dag van het Robijnsbos op zondag 12 april zag Denise het werk van haar vader voor het eerst terug, op de nieuwe plek in het voedselbos. Gelukkig woont Denise niet ver en kan ze voortaan eenvoudig vaker langskomen om het beeld te zien.

En toen ging het verhaal verder. Want naar aanleiding van een artikel over de ontmoeting in Altena.net meldde zich Geert Lebbing, kunstenaar en kenner van kunst in de openbare ruimte uit Rotterdam. Hij bleek niet alleen foto’s te hebben van de oorspronkelijke drie locaties in Ommoord waar het werk van Janzee heeft gestaan, maar ook een persoonlijke band met de kunstenaar zelf. Als collega’s deelden ze in de jaren zestig en zeventig ateliers in de buurt van elkaar aan de Nesserdijk, hielpen elkaar met opdrachten, goten samen brons bij een gezamenlijke vriend en gingen zelfs met het gezin op vakantie naar Italië.

Veel dank, Geert voor je verhaal en de foto’s!

En tenslotte nog wat mooie foto’s omdat we het niet laten kunnen

Gezellig als we jullie zien op de volgende open dag op 7 Juni.

Groeten van Ianus en Anneke Keller